Bir kelime çekiyor beni. Meşin kaplı sözlüğümde dolaşırken o kelimeye yapışıyor parmağım. Merakımı körüklüyor perde. Açılmıyor hemen, yanıyor parmak ucum. Can havliyle çekiyorum üzerinden elimi....
İşte orada! Nasıl da açmış ağzını! Parmağını yaklaştırıyor ağır ağır. Tırnaklarının ucundan loş bir ışık yayılıyor fincana. Bir gece bekçisi gibi tutuyor fenerini siluetin üstüne....